{"id":516,"date":"2024-08-08T11:03:44","date_gmt":"2024-08-08T11:03:44","guid":{"rendered":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/?page_id=516"},"modified":"2024-08-08T12:21:50","modified_gmt":"2024-08-08T12:21:50","slug":"september","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/september\/","title":{"rendered":"\u0421\u0435\u043f\u0442\u0435\u043c\u0432\u0440\u0438"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 \u0430\u043d\u0433\u043b\u0438\u0439\u0441\u043a\u0438: \u0422\u043e\u043c \u0424\u0438\u043b\u0438\u043f\u0441 <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

SEPTEMBER<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

1 
Night\u2019s fatal womb gives birth 
to the slave\u2019s unending wrath: 
a red rage \u2013 
unsurpassed. <\/p>\n\n\n\n

Deep in darkness and mist. <\/p>\n\n\n\n

From valleys dark 
\u2013 before daybreak, 
from every peak 
barren brakes 
starving leas 
from muddy lots 
villages 
hamlets 
plots 
from cottages, cabins, 
watermill, warehouse, workshop 
factories 
freight yards 
foundries 
forges 
granaries 
crofts: <\/p>\n\n\n\n

on roads and paths, 
high scarp, 
summit, moorland, scree, 
by boundary stones 
and boulders 
through dim hollows 
forests autumn-yellow 
on stony ground 
through water 
murky streams 
garden 
pasture 
field 
sheepfold 
vineyard 
hawthorn 
brambles 
scorched stubble 
swamp: <\/p>\n\n\n\n

muddy 
ragged 
hungry 
haggard 
exhausted by labour 
worn by heat and cold 
deformed 
disfigured 
begrimed 
hirsute 
barefoot 
tattered 
rugged 
rough 
wrathful 
raging 
\u2013 no roses 
no songs 
no music, no drums, 
no clarinets, no pipes, 
no hurdy-gurdies, no horns: <\/p>\n\n\n\n

on their backs shabby sacks 
in their hands \u2013 no glittering swords, 
but crude clubs, 
peasants with staves, 
with goads 
with staffs 
picks 
pitchforks 
axes 
hatchets 
scythes 
and sunflowers 
\u2013 young and old \u2013 
sweeping down from all sides 
\u2013 an unleashed herd 
of heedless beasts 
countless 
angry bulls \u2013 
with yells 
with cries 
(behind them \u2013 night\u2019s stony skies) 
they flew on 
without order 
irresistible 
terrible 
glorious: 
THE PEOPLE! <\/p>\n\n\n\n

2 
Light split the night 
on the peaks. 
T h e s u n f l o w e r s 
l o o k e d o n t h e s u n! 
From a dream the dawn 
awoke 
to the thunder of guns. 
And from the far 
slopes 
\u2013 blow after blow \u2013 
wild lead 
bullets 
started to crack 
like elephants 
with gaping jaws 
the cannon were roaring \u2026 
Fear and trepidation. 
The sunflowers fell in the dust. <\/p>\n\n\n\n

3 
Voice of the people: 
Voice of God. 
A nation 
stabbed by 
a thousand knives \u2013 
brought down 
brought low \u2013 
poorer than beggars \u2013 
abandoned 
without thought 
without feeling \u2013 
rose 
into the troubled dark 
of their own lives \u2013 
and in their own blood wrote: 
FREEDOM! <\/p>\n\n\n\n

Chapter one: 
September. <\/p>\n\n\n\n

\u2013 Voice of the people \u2013 
\u2013 Voice of God \u2013 
O, God! 
Support the sacred cause 
of lost dark souls: 
fill our thunderous hearts 
with valour: 
You desire none to be slaves 
and here \u2013 we swear on our graves \u2013 
we\u2019ll bring free man 
back to life 
on this earth. 
Before us lies death \u2013 
so be it! 
But beyond: 
there Canaan blooms, 
promised to us 
by Justice \u2013 
eternal spring of the living dream \u2026 
We believe! We know! We desire it! 
Let our God be with us! <\/p>\n\n\n\n

4 
September! September! 
O, month of blood! 
Of uprising 
and rout! 
Maglizh was first, 
Then Stara ] 
And ] Zagora 
Nova ] 
Chirpan 
Lom 
Ferdinand 
Berkovitsa 
Sarambey 
Medkovets 
(with Father Andrey) 
town and village. <\/p>\n\n\n\n

5 
The people rose \u2013 
\u2013 with hammer 
in hand, 
showered with soot, sparks, cinders, 
\u2013 and in the fields with a sickle, 
drenched with wet and cold: 
silently enduring 
children of toil \u2013 
(not experts 
agitators 
zealots 
artists 
orators 
entrepreneurs 
aeronauts 
writers 
pedants 
proprietors 
generals 
musicians 
or die-hard reactionaries) <\/p>\n\n\n\n

But <\/p>\n\n\n\n

villagers 
workers 
peasants 
landless 
illiterate 
rough 
coarse 
tough 
\u2013 common as cattle: 
thousands 
the masses 
the people: <\/p>\n\n\n\n

thousands of faiths 
\u2013 faith in the people\u2019s advance 
thousands of wills 
\u2013 will for a bright world 
thousands of hearts untamed 
\u2013 and a blaze in every heart 
thousands of black hands 
\u2013 eagerly lifting on high 
into the red circle of space 
red 
flags 
unfurled 
high 
and wide 
across a terror-struck tormented land 
fearsome fruit of the storm: 
thousands \u2013 
the masses \u2013 
the people. <\/p>\n\n\n\n

5 
Blazing 
over our Balkan home 
navel raised 
against the sky 
and our eternal sun 
lightning 
\u2013 thunder 
struck 
straight to the heart 
of the great 
one-hundred-year 
oak. 
A fast-flying echo 
from hill to hill 
despatched 
from rocky peaks 
massifs 
to plunging vales 
and stony pits 
\u2013 a flaming bed \u2013 
where, coiled, sleep 
vipers and adders 
caves 
of serpents and dragons 
remote witches\u2019 hollows <\/p>\n\n\n\n

\u2013 and echo merged 
with far-off echo: 
echo and roar 
of cataracts, 
torrents 
and streams \u2013 
pouring 
raging, 
thunderous, 
into the chasm. <\/p>\n\n\n\n

7 
The tragedy begins! \u2013 <\/p>\n\n\n\n

8 
Those in front 
fell in blood. <\/p>\n\n\n\n

Bullets met 
the rebel flood. 
Flags in tatters 
fluttered. 
The mountain roared \u2026 
Up there on high 
hills near and far 
turned dark 
strung with men 
\u2013 blank swarming ranks: 
paid regulars, 
hateful militias \u2014 
all of them thinking: 
\u2018The Motherland\u2019s 
in peril!\u2019 
sublime: 
but \u2013 what is the Motherland? 
And the machine guns 
angrily barked \u2026 <\/p>\n\n\n\n

Those in front 
fell in blood. <\/p>\n\n\n\n

Beyond the distant 
peaks 
artillery roared. 
Towns 
and villages 
shook. 
Dead meat 
\u2013 bloody corpses \u2013 
heaped 
in hollows 
on slopes 
beside roads \u2014 
on horseback 
with sabres drawn 
they hunted down 
broken peasants 
\u2013 struck them down, 
shot them with shrapnel, mortars \u2013 
fleeing horror from all sides, 
herded back to their homes 
and hacked to pieces there 
beneath low roofs 
by bloody sabres 
to the screams 
of terrified mothers, 
wives and children \u2026 
\u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 \u2013 <\/p>\n\n\n\n

9 
The soldiers advanced. <\/p>\n\n\n\n

Beneath the shrapnel\u2019s ugly blast 
even the bravest 
trembled: 
bare hands raised to the sky. 
Every face froze 
in inglorious horror \u2013 
their eyes beyond pain. 
\u2018Every man 
for himself!\u2019 <\/p>\n\n\n\n

On every road 
troupe after troupe\u2019s unleashed 
\u2013 infantry 
cavalry 
battery. 
Drums beat 
for the attack. 
Panic 
\u2013 swooping high 
above tattered 
red banners \u2013 
whiplash of crimson fire. <\/p>\n\n\n\n

There 
in utter turmoil 
alone, 
like an epic hero 
possessed 
Father 
Andrey 
fired 
shell after shell 
from his famed cannon \u2013 
and in the last moment 
cried, 
magnificent, enraged: 
\u2018Death to Satan!\u2019 
He turned 
his cannon 
to aim 
the last shot 
there \u2013 
into the House of God 
where litanies and liturgies he\u2019d sung. <\/p>\n\n\n\n

And surrendered. 
\u2018Let the red priest be hanged! 
No cross for him! No grave!\u2019 <\/p>\n\n\n\n

Against a telegraph pole 
they made him stand. 
The hangman beside him. 
The captain 
with rope 
in hand. 
The peaks 
grew dark, 
the sky 
severe. 
The priest stood tall, 
drawn up to full height, 
all calm 
like granite \u2013 
no remorse 
no regret 
\u2013 Christ\u2019s cross on his chest 
and gaze fixed on the mountains \u2013 
afar 
as if on the future \u2026 
\u2013 Butchers, cowards 
you turn your eyes 
from a man about to die! 
What does the death 
of one man signify? 
Amen! \u2013 
A snort 
and spit. 
Quickly he slipped 
his own neck through the noose 
and 
with no look to the heavens 
\u2013 hanged \u2013 
teeth clenched 
on tongue: <\/p>\n\n\n\n

magnificent 
sublime 
unrivalled! <\/p>\n\n\n\n

10 
Autumn 
flew by 
torn wildly 
by shrieks and gales and night. 
A storm rolled 
over black mountains \u2013 
darkness and light \u2013 
a flock of cawing ravens \u2013 <\/p>\n\n\n\n

Bloody sweat 
broke out on earth\u2019s back. 
House and hovel baulked 
in fear and horror. 
Pogrom! 
A shriek 
split heaven\u2019s vault. <\/p>\n\n\n\n

11 
Then the worst 
horror came: 
in their hearts 
the alarm bell 
furiously struck: 
\u2013 beating, clanging, ringing \u2026 
Dreadful and thick, 
the night fenced 
every side. 
Death 
\u2013 a bloody witch crouching 
in every corner of the dark \u2013 
screeched out, 
reached out 
far and wide in the night: 
with arms stretched, gaunt \u2013 
\u2013 endless, distended \u2013 
seized and squeezed 
a terrified heart 
behind each and every wall. 
O night of nameless secrets! 
\u2013 both secret and plain: 
again bloody scarlet in the squares. 
Death-screams from slit throats. 
Sinister clanking of chains. 
Humans packed into prisons. 
In barrack-yard, 
in jail-yard 
volleys echo on command. 
All gates are locked. 
Petitioners knock. 
On the doorstep a son 
sprawled dead, hand on gun. 
The father hanged. 
The sister raped. 
Peasants dragged from villages 
and behind them \u2013 troops: 
a sombre troupe: 
to be shot. 
The order: Halt! 
\u2018Aim!\u2019 
Bolts click: 
Ku 
Klux 
Klan \u2013 <\/p>\n\n\n\n

\u2018Fire!\u2019 
\u2013 barrage. 
Ten bodies 
splashed 
from the bank 
into the dead dark waters 
of the Maritsa. 
Grieving, 
the bloodstained river, 
sucked them in. 
Somewhere afar 
thundered the music of war 
along deserted streets 
\u2018Shumi Maritsa \u2026\u2019 
Stained in blood. <\/p>\n\n\n\n

Among thistles and thorns 
wild grasses 
in trampled fields 
scarlet heads roll 
with slashed disfigured faces. 
Gallows spread black arms 
(spectres in lifeless fog). 
The relentless, ceaseless crack of the axe 
into bone. Hamlets burn, 
blazing on the horizon. 
Bloody streams flow. 
The sacrilegious tongue 
of flaming pyres lick 
the sacred foot 
of God\u2019s throne. 
The stench of live flesh. 
Horrified on high in the heavens 
the blessed denizens of paradise 
unleashed their cries 
\u2013 to God a savage Hosanna \u2013 <\/p>\n\n\n\n

The end. <\/p>\n\n\n\n

End of the whirlwind. 
The gale 
stopped at last: 
calm 
and silence 
came 
to the land. 
The gods\u2019 rite of blood. <\/p>\n\n\n\n

12 
O Muse, extol the baleful wrath of Achilles \u2026 <\/p>\n\n\n\n

Achilles was brute force. 
War daemon. 
Long-time general 
of HRH Agamemnon. 
Hero 
with countless 
medals, crosses, ribbons \u2026 
Pillar 
of order and peace 
in the land \u2026 <\/p>\n\n\n\n

But today 
we don\u2019t believe in heroes any more 
\u2013 neither foreign, nor our own. <\/p>\n\n\n\n

Troy was burnt and razed. 
Priam and Hercules killed. 
Achilles the victor .. 
\u2013 What\u2019s Hecuba to him? \u2013 
His wild and raging soul 
doesn\u2019t hear 
the tears of the holy mother, torn 
over the nameless graves grown 
in a moment 
\u2013 so many \u2013 
countless. 
\u2013 What\u2019s Hecuba to him? \u2013 
Achilles the hero. 
Achilles the great. <\/p>\n\n\n\n

The scourge of God sent by God. 
But Achilles will die in damnation and wrath. 
\u2026 And he did, 
fell in a shameful fall: 
the killer\u2019s true reward. 
Agamemnon killed Iphigenia 
\u2013 and died. 
Clytemnestra killed Agamemnon 
\u2013 and died. 
Orestes and Electra killed Clytemnestra 
\u2013 and died \u2026 
One remains 
\u2013 enduring, sustained 
through the centuries \u2013 
prophetess Cassandra: 
who foresaw retribution 
\u2013 a n d e v e r y t h i n g c o m e s t r u e. <\/p>\n\n\n\n

Eternal amusements, pastimes, caprice 
of the gods. 
Divine fury blossoms. 
They love every death. 
For them, every grief is a joke. 
Death and murder and blood! 
How long? How long? 
Almighty Zeus 
Jupiter 
Ahuru Mazda 
Indra 
Thoth 
Ra 
Jehovah 
Lord of Hosts: 
\u2013 a n s w e r ! <\/p>\n\n\n\n

Through the smoke of the fires 
arise and assail your ears 
the cries of the dead, 
the roar 
of countless martyrs 
on burning wood pyres: 
\u2013 who 
b e t r a y e d o u r f a i t h? 
Answer! 
You\u2019re silent? 
Don\u2019t you know? 
\u2013 We know! 
Hear our cry: 
with one leap we leap 
straight to Heaven: 
DOWN WITH GOD! 
\u2013 throw a bomb in your heart, 
storm and take Heaven: 
DOWN WITH GOD! 
and hurl you dead 
from your throne 
into the iron abyss, 
starless, universal 
DOWN WITH GOD! 
From on high, from the endless 
bridges of heaven 
we\u2019ll haul down 
that blessed paradise 
with ropes and spars 
to the grieving 
blood-drenched 
Earth. <\/p>\n\n\n\n

Everything poets, philosophers wrote 
will come true! 
\u2013 No gods! No masters! 
September will be May. 
Human life 
will be an endless ascent 
\u2013 higher and higher! 
E a r t h s h a l l b e H e a v e n \u2013 
it shall! <\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 \u0438\u0442\u0430\u043b\u0438\u0430\u043d\u0441\u043a\u0438: \u0410\u043d\u0442\u043e\u043d\u0438\u044f \u0426\u0435\u043d\u043e\u0432\u0430<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

SETTEMBRE <\/strong><\/p>\n\n\n\n

1<\/strong> 
 
La notte dall\u2019utero morto 
partorisce dello schiavo il rancor eterno: 
la sua collera sublime 
purpurea. 
 
 
Nelle tenebre profonde e nebbiose. 
 
 
Nelle valli oscure 
prima dell\u2019alba 
in tutti i monti 
e i recessi deserti 
campi affamati 
borghi fangosi 
villaggi 
citt\u00e0 
cortili 
capanne e tuguri 
nelle fabbriche, nei magazzini, nelle stazioni 
nei granai\u202f 
nelle fattorie 
e nei mulini 
nelle officine 
centrali elettriche 
stabilimenti 
 
 
sulle strade e sulle curve 
in alto 
tra burroni, dirupi, picchi e colline 
margini dei campi 
pendii 
nei luoghi pi\u00f9 ombrosi e deserti 
nei boschi gialli dell\u2019autunno 
sulle pietraie\u202f 
nell\u2019acqua 
nelle gore torbide 
nei prati 
giardini 
campi 
vigneti 
nei rifugi dei pastori 
tra cespugli 
stoppie arse <\/p>\n\n\n\n

paludi 
pruneti: 
cenciosi 
sporchi di fango 
affamati 
dai volti aggrondati 
dal lavoro emaciati 
dall\u2019afa e dal freddo induriti 
deformi 
storpi 
irsuti 
neri 
scalzi 
torturati 
rozzi <\/p>\n\n\n\n

selvaggi 
rabbiosi 
furibondi 
 
 
– senza rose 
senza canti 
senza marce e tamburi 
senza clarinetti, timpani e organetti, 
senza tromboni, trombe e cornette: 
 
 
sacchi cenciosi alle spalle, 
anzich\u00e9 lucide spade – 
rozzi randelli in mano 
sciopi* con bastoni 
con pali 
pungoli\u202f 
picconi 
forconi\u202f 
asce 
scuri\u202f 
falci\u202f 
girasoli 
– vecchi e giovani – 
si slanciarono tutti, da tutte le parti 
– come una mandria di bestie cieche 
in folle corsa lanciate, 
una miriade\u202f 
di tori furibondi – 
con urli 
con ululati 
(dietro di loro – la volta notturna – pietrificata) 
volarono, avanzando 
in disordine 
irrefrenabili 
formidabili 
sublimi: 
IL POPOLO! 
 
 
2<\/strong> 
 
La notte si sciolse in riflessi 
sulle vette.\u202f 
I g i r a s o l i\u202f 
g u a r d a r o n o i l s o l e! 
L\u2019alba dal suo sonno\u202f 
si svegli\u00f2\u202f 
coi tuoni delle mitragliatrici: 
Dai lontani pendii 
– un colpo dopo l\u2019altro – 
scrosci\u00f2 una pioggia\u202f 
di folli proiettili: piombo. 
I cannoni\u202f 
come elefanti con le fauci spalancate\u202f 
barrirono \u2026 
Brividi e orrori. 
N e l l a p o l v e r e c a d d e r o i g i r a s o l i . 
 
 
 
 
3<\/strong> 
 
La voce del popolo: 
\u00e8 la voce di Dio. 
Con mille coltelli 
trafitto 
il popolo – 
umiliato 
inebetito – 
pi\u00f9 misero di un mendicante, 
rimasto\u202f 
senza nerbo 
senza cervello – 
si ribell\u00f2 
nel buio ansioso 
della propria vita 
– e scrisse col proprio sangue: 
LIBERO! 
 
 
P r i m o c a p i t o l o: 
Settembre. 
– La voce del popolo – 
– \u00e8 la voce di Dio – 
Oh Dio! 
appoggia il sacro operato 
delle mani nere e callose: 
infondi coraggio\u202f 
nei nostri cuori tuonanti: 
Non volevi vedere schiavo nessuno – 
ed ecco – giuriamo sul nostro sepolcro – 
faremo noi risuscitare al mondo 
l\u2019uomo libero. 
La morte ci sta davanti – 
che stia! 
Per\u00f2, al di l\u00e0 
fiorisce Hanaan, 
la terra promessa\u202f 
dalla Realt\u00e0 
promessa a noi – 
la primavera eterna della viva speranza\u2026 
Crediamo! Sappiamo! La vogliamo! 
Dio sia con noi! 
 
 
4<\/strong> 
 
Settembre! Settembre! 
Oh mese del sangue! 
dell\u2019ascesa 
e della sconfitta! 
Magl\u00eczh fu la prima 
St\u00e0ra e\u202f Nova Zag\u00f2ra 
Cirp\u00e0n 
Lom 
F\u00e8rdinand 
Berk\u00f2vitza 
Saramb\u00e8y 
M\u00e8dkovetz 
(col pope Andrey) 
– citt\u00e0 e villaggi. 
 
 
5<\/strong> 
 
Insorse il popolo 
col martello 
in mano, 
coperto di fuliggine, scintille e scoria, 
con la falce nei campi, 
gente impregnata d\u2019umidit\u00e0 e gelo: 
gente da fatica 
senza proferire sillaba 
gente paziente – 
(anzich\u00e9 geni 
talenti 
protestanti 
oratori 
propagandisti 
fabbricanti 
aeronauti 
pedanti 
scrittori 
generali 
proprietari 
di locali 
musicisti 
e oscurantisti), 
Erano 
contadini 
operai 
gente rozza 
nullatenenti 
profani 
marmaglia 
gentaglia 
– bestie come bestie: 
migliaia 
le masse 
il volgo: 
mille fedi 
– la fede nell\u2019ascesa del popolo, 
mille volont\u00e0 
– la volont\u00e0 di una vita radiosa, 
mille cuori selvaggi 
– e il fuoco di ogni cuore, 
mille mani callose e nere 
nel cerchio rosso dello spazio 
con impeto innalzando 
sventolando 
bandiere 
rosse 
in alto 
in lungo e in largo 
su tutto il Paese – scosso – palpitante – turbolento, 
il frutto violento 
della burrasca: 
 
 
Le schiere – 
le masse – 
il volgo. 
 
 
6<\/strong> 
 
Folgorarono\u202f 
i Balcani natii 
col ventre innalzato 
contro il cielo 
ed il sole eterno 
– fulmine 
– tuono 
– crac – 
colp\u00ec 
dritto nel cuore 
il gigante,\u202f 
la centenaria quercia. 
Tra le colline 
un\u2019eco veloce 
vol\u00f2 via lontano 
al di l\u00e0 dei picchi 
al di l\u00e0 dei monti 
verso ripide valli 
verso grotte pietrose 
– fervidi letti – 
dove dormono biacchi 
e vipere acquattate 
nelle caverne 
dei draghi e dei demoni 
nelle tane mute delle streghe 
 
 
ed ecco, si un\u00ec l\u2019eco 
col rimbombo lontano: 
l\u2019echeggiare e il boato 
delle cascate 
delle fiumane 
dei torrenti 
tumultuosi 
che tuonavano 
scaturendo 
verso l\u2019abisso. 
 
 
 
7<\/strong> 
 
Inizia la tragedia! – 
 
 
8<\/strong> 
 
I primi 
caddero insanguinati. 
L\u2019impeto turbolento\u202f 
fu accolto col piombo. 
Le bandiere\u202f 
si agghiacciarono trafitte. 
Tuon\u00f2 la montagna\u2026 
Lass\u00f9 
i colli vicini, i colli lontani 
furono oscurati\u202f 
dalle schiere dei soldati – 
le file nere\u202f 
pullularono: 
l\u2019esercito regolare 
e la polizia furibonda.\u202f 
Tutti loro sanno:\u202f 
“La Patria\u202f 
\u00e8 in pericolo!” 
Perfetto: 
ma – cos\u2019\u00e8 la Patria?- 
furiose mitraglie\u202f 
abbaiarono\u2026 
I primi 
caddero insanguinati. 
Dietro i lontani colli 
rimbomb\u00f2 l\u2019artiglieria. 
Citt\u00e0 e villaggi 
tremarono. 
Corpi morti – cadaveri\u202f 
grondanti di sangue – 
coprirono\u202f 
i pendii 
i valloni 
le strade… 
[…] 
 
 
 
12<\/strong> 
 
 
[…] 
Morte, omicidi e sangue! 
Fino a quando, fino a quando? 
Onnipotente Zeus 
Giove 
Ahura Mazda 
Indra\u202f 
Thot 
Ra 
Jehova 
Shavuoth: 
– r i s p o n d i ! 
 
Dal fumo degli incendi 
si sollevano, colpendo le tue orecchie 
le urla degli uccisi, 
migliaia di martiri, 
legname infuocato sui roghi: 
Chi? 
Ha tradito la nostra fede? 
 
 
Rispondi! 
Tu taci? 
Non sai? 
Noi sappiamo! 
Ecco, guarda: 
con uno slancio 
noi saltiamo dritto in cielo: 
 
 
ABBASSO DIO! 
 
 
E gettiamo una bomba nel tuo cuore, 
e prendiamo d\u2019assalto il cielo: 
 
 
ABBASSO DIO! 
 
 
e dal tuo trono 
ti lanciamo, gi\u00e0 morto, in gi\u00f9 
negli abissi dell\u2019universo 
ferreo 
senza stelle: 
 
 
ABBASSO DIO! 
 
 
Dai ponti celesti 
alti e immensi, 
con leve e funi 
porteremo gi\u00f9 l\u2019Eden beato 
gi\u00f9 
sulla terra 
triste ed insanguinata. 
Tutte le profezie dei filosofi e dei poeti 
si avvereranno! 
Senza dei! Senza padroni! 
Settembre sar\u00e0 maggio! 
La vita umana 
sar\u00e0 un\u2019ascesa infinita 
in alto! in alto! 
L a t e r r a s a r \u00e0 p a r a d i s o! 
Lo sar\u00e0! 
 
 
(1924) 
 
 
* sciopi – gli abitanti di alcune regioni della Bulgaria occidentale, 
principalmente nella regione di Sofia. <\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 \u043d\u0435\u043c\u0441\u043a\u0438: \u041c\u043e\u043d\u0438\u043a\u0430 \u0413\u044c\u043e\u0442\u0446\u0435 <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

September\u00a0<\/strong>
\u202f\u00a0<\/p>\n\n\n\n

I 
 
Nacht gebiert aus totem Scho\u00df 
die zeitlose Rache der Sklaven: 
Ihre purpurne Raserei – 
schwebt \u00fcber allem 
 
Geh\u00fcllt in Finsternis und Nebel <\/p>\n\n\n\n

aus d\u00fcsteren T\u00e4lern 
– noch vor dem ersten Morgenlicht 
von umliegenden Bergflanken 
aus kahlem Unterholz 
von ausgemergelten Feldern 
aus lehmigen Unterst\u00e4nden 
Dorf 
Stadt 
Geh\u00f6ft 
aus H\u00fctten und Verschl\u00e4gen 
aus Fabriken, Baracken und Lagerh\u00e4usern 
Kornscheunen 
Bauernh\u00f6fen 
M\u00fcllereien 
Werkst\u00e4tten 
Werften 
von Werkb\u00e4nken 
 
Wege entlang und Pfade 
H\u00f6hen 
durch Ger\u00f6lllandschaften, \u00fcber Bergk\u00e4mme und Kuppen 
\u00fcber Bergr\u00fccken 
und H\u00fcgel 
tief verborgene Pfade 
durch herbstlich gelbes Schlagholz 
durch steinige Flussbetten 
Wasser 
schlammige Rinnsale 
Weiden 
Kornfelder 
Weinberge 
Unterstand f\u00fcr Schafe 
Rotdorn 
verbrannte Stoppeln 
Schlehdorn 
Moorsee 
ausgelaugt 
grau 
ausgehungert 
sorgenschwer 
ausgemergelt und abgerackert 
verwittert durch Hitze und K\u00e4lte 
verwahrlost 
verkr\u00fcppelt 
str\u00e4hniges Haar 
Abschaum 
barfu\u00df 
untergeordnet 
die Masse 
Verwilderte 
Gekr\u00e4nkte 
Rasende 
 
– ohne Rosen 
die Lieder verstummt 
weder Musik, noch Rhythmus 
weder Klarinette, noch Kesselpauke oder Trommel 
noch Horn, Posaune, Trompete: 
 
sch\u00e4biger Beutel \u00fcber der Schulter, 
in ihren F\u00e4usten – kein gl\u00e4nzender Degen 
nur gew\u00f6hnliche St\u00f6cke 
Ochsenziemer 
und Pfosten 
und Treibst\u00f6cke 
und Harken 
und Heugabeln 
und \u00c4xte 
und Hackbeile 
und Sicheln 
und Sonnenblumen 
– alt und jung – 
mitrei\u00dfende Springflut 
– entfesselte Horde 
geblendete Tiere, 
zahllos 
rasende Stiere – 
br\u00fcllend 
tosend 
(hinter ihnen – ein steingrauer Himmelsbogen) 
unaufhaltbar vorw\u00e4rts 
ungeordnet 
ungez\u00fcgelt 
schrecklich 
gro\u00df 
DAS VOLK <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

II 
 
Dunkelheit glitzert 
auf den Berggipfeln 
Sonnenblumenherzen<\/em> 
drehen sich zum Licht!<\/em> 
Aus schlummerndem Morgengrauen 
erwacht 
bei donnernden Gewehrsch\u00fcssen 
von weit entfernten 
H\u00fcgeln 
– Salve nach Salve -\u202f 
peitschend 
wahnsinnig 
Kugeln – Blei. 
Gewehre 
zerberstendes Elfenbein 
br\u00fcllend 
Tod und Verderben 
Sonnenblumen fallen in den Staub.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

III 
 
Die Stimme des Volkes: 
 
Ist die Stimme Gottes 
 
zu Tausenden 
aufs Bajonett gespiesst 
Volk – 
verworfen 
erniedrigt 
geringer als ein Bettler 
verlassen 
ohne Hirn 
ohne Gef\u00fchl 
auferstanden 
aus der erstickenden Finsternis 
seines Daseins 
– und geschrieben mit dem eigenen Blut: 
 
FREIHEIT! <\/p>\n\n\n\n

Erstes Kapitel: 
 
September. 
– Vox populi – 
– Vox Dei – 
Oh, Gott! 
unterst\u00fctze die heilige Aufgabe 
der rauen, erdverschmierten H\u00e4nde: 
erf\u00fclle unsere Herzen 
mit Mut 
Unerw\u00fcnscht sei die Sklaverei dem Menschen 
drum – schw\u00f6rend bei der Tiefe unserer Gr\u00e4ber 
bei der Wiederauferstehung der Menschheit 
Freiheit ist heilig 
Wir trotzen dem Tod – 
 
wie auch sonst! 
 
dahinter: 
Kanaan, ein Land darin Milch und Honig flie_t 
uns 
Rechtens versprochen – 
ewiger Quell des lebendigen Traumes 
in unserem Glauben, unserer Weisheit, unserem W\u00fcnschen, 
Gott sei mit uns! <\/p>\n\n\n\n

 
 
IV 
 
September! September! 
Oh Blutsmonat! 
des Aufstands 
und Pogroms 
Maglizh als erstes 
Stara und 
Nova Zagora 
Chirpan 
Lom 
Ferdinand 
Berkovitsa 
Sarambey 
Medkovets 
 
(mit Priester Andr\u00e9) 
 
– St\u00e4dte und D\u00f6rfer. <\/p>\n\n\n\n

V 
 
Das Volk steht auf 
– Hammer 
in der Hand 
bedeckt mit Ru\u00df, Funken und Schlacke 
Sicheln inmitten der Furchen 
bet\u00e4ubt durch N\u00e4sse und K\u00e4lte 
Volk von Schwerarbeitern 
und stillem Erdulden 
(keine Intellektuellen 
Begnadete 
Protestler 
Oratoren 
Agitatoren 
Industrielle 
Flieger 
Besserwisser 
Schreiberlinge 
Gener\u00e4le 
Eigent\u00fcmer 
von Residenzen 
Musiker 
Kesselputzer) 
Sondern 
Bauern 
Handwerker 
die Groben und Unbehauenen 
die Namenlosen 
Analphabeten 
Heiden 
R\u00fcpel 
Schweine 
– Herdentiere: 
zu Tausenden 
die Massen 
das Volk; 
 
hundertfaches Glauben 
– Glaube an die Erhabenheit des Menschen, 
hundertfache Bestrebungen 
– das Streben nach einem segensreichen Leben 
hundert wild schlagende Herzen 
– ein z\u00fcgelloses Feuer entflammt ein jedes Herz 
hundert schwarz versengte H\u00e4nde 
am weiten scharlachroten Firmament 
aufw\u00e4rts strebend 
rot gef\u00e4rbte 
Banner 
fliegen 
 
hoch 
weit 
\u00fcber das gesamte, wachger\u00fcttelte, beunruhigte und zerr\u00fcttete Land 
 
die Ernte – ein w\u00fctender Sturm: <\/p>\n\n\n\n

Zu Tausenden – 
Die Massen – 
Das Volk. <\/p>\n\n\n\n

 
VI 
 
Blitzlicht 
\u00fcber der Wiege des Balkans, 
Nabel nach oben 
himmelw\u00e4rts 
zur ewigen Sonne 
 
Wetterleuchten 
– Donnerschlag 
 
eingeschlagen 
mitten ins Herz 
der riesenhaften 
hundertj\u00e4hrigen 
Eiche. 
Berghang nach Berghang 
tr\u00e4gt das Echo 
baut sich gewaltig auf 
mit dem Vorschlaghammer 
auf gigantische 
Ger\u00f6llhaufen 
in Bergspalten 
– zischelnde Nester -\u202f 
der kriechenden Schlangenbrut 
und Teergruben 
in Grotten 
mit Drachen und Giftschlangen 
in ohrenbet\u00e4ubender Leere der Zauberkr\u00e4fte <\/p>\n\n\n\n

– und rollender Donner geht \u00fcber 
in fernes Echo 
tosendes Rauschen 
der Wasserf\u00e4lle 
Sturzfluten 
Strudel 
dr\u00f6hnendes 
wirbelndes Wasser, unbestimmte Tiefe 
Grollen <\/p>\n\n\n\n

 
 
VII 
 
Die Trag\u00f6die beginnt! <\/p>\n\n\n\n

 
VIII 
 
Die Anfallslinie 
ertrinkt im eigenen Blut 
Die Anf\u00e4nge des Aufstands 
ersticken im Kugelhagel 
Banner liegen still 
durchl\u00f6chert 
Widerhall im Gebirge 
Sodann 
\u00fcber ferne und nahe H\u00fcgel 
dunkle Rotten 
Menschen 
schwarze Truppen 
oder Berufssolddaten 
und ausgezeichnete S\u00f6ldner. 
Jeder wei_: 
“Das Vaterland 
ist bedroht!” 
 
Tadellos: 
nur – wessen Vaterland? -\u202f 
 
Erneut w\u00fctend kreischende 
Maschinengewehre 
Die Angriffslinie 
ertrinkt im eigenen Blut. 
Zu gleicher Zeit aus einiger Entfernung 
\u00fcberlegene 
\u00fcber alles hinwegfegende Artillerie. 
Ersch\u00fctternde Gewalt 
in St\u00e4dten 
und D\u00f6rfern. 
K\u00f6rper \u00fcber K\u00f6rper 
– blutdurchtr\u00e4nkte Horden – 
hintergangen 
ausgemerzt 
weggesp\u00fclt 
fl\u00fcchtend 
Mit gez\u00fccktem Schwert 
fegt die Kavallerie in 
die auseinander stobende Menge 
– beschossen und bombardiert 
mit Granatfeuer und M\u00f6rsergesch\u00fctz 
– in Todesangst fl\u00fcchtend, in alle Richtungen 
zusammengetrieben bei Geh\u00f6ften 
dort ermordet 
mit blutbeschmiertem Schwert 
unter \u00fcberh\u00e4ngenden Dachtrausen 
inmitten des Geschreis 
der verzweifelten M\u00fctter 
Kinder und Frauen 
– – – – – – – – – – – – – – – -\u202f <\/p>\n\n\n\n

 
IX 
 
Truppen r\u00fccken an. 
Unter jaulenden Granaten 
zucken selbst 
die Tapfersten zusammen: 
Verzweiflung 
reckt die blossen H\u00e4nde gen Himmel. 
Schrecken ohne Ende 
in die Gesichter geschrieben – 
ausgemergelt durch das Leiden. 
“Ein jeder 
rette 
seine Seele!” <\/p>\n\n\n\n

Auf allen Stra\u00dfen 
zieht Kompanie nach Kompanie 
– Infanterie 
Kavallerie 
Artillerie 
Ein donnernder Anfall 
unter Trommelwirbel. 
Panik 
\u00fcbersteigt 
alle zerfetzten 
roten Banner – 
Die ma\u00dflose rote Raserei ist geboren <\/p>\n\n\n\n

Dann 
inmitten dieser schwarzen Stunden 
allein 
wie besessen 
episch k\u00fchn 
Priester 
Andr\u00e9 
mit legend\u00e4rer Kanone 
schie\u00dft er 
Geschoss nach Geschoss 
Bis er schlie\u00dflich 
“Tod dem Satan!” 
br\u00fcllt 
wahnsinnig und majest\u00e4tisch – 
und pl\u00f6tzlich schwenkt 
dieselbe Kanone: 
die letzte 
Granate 
bohrt sich 
auf direktem Wege in 
 
– Gottes Tempel 
 
wo er die Messe sang und die Liturgie las 
Dann ergibt er sich. 
“H\u00e4ngt den roten Priester auf! 
Kein Kreuz – kein Grab!” <\/p>\n\n\n\n

Man schleift ihn zum Telegrafenmast. 
Standesrechtliche Exekution. 
Leutnant. 
Schlinge. 
Alles bereit. 
Der Balkan 
erdr\u00fcckt von Finsternis. 
Der Himmel 
gnadenlos. 
Der Priester aufrecht, 
in voller Gr\u00f6\u00dfe 
alles 
Stille wie Granit – 
ohne Reue 
unantastbar 
– Das Kreuz Christi gegen seine Brust 
und den Blick auf die Bergkuppen geheftet 
weit weg 
wie mit Verachtung 
– Feige sieht ein jeder weg 
wenn einer den anderen umbringt, 
M\u00f6rder! 
Was ist der Sinn 
der T\u00f6tung einer einzelnen Person? 
Amen! 
lautet seine Antwort 
und er spuckt aus. 
Schnell schl\u00fcpft 
sein Kopf in die Schlinge 
und 
ohne den Himmel auch nur noch eines Blickes zu w\u00fcrdigen 
– h\u00e4ngt er – 
Zunge 
zwischen den Z\u00e4hnen eingeklemmt <\/p>\n\n\n\n

gro\u00df 
triumphierend 
unantastbar! <\/p>\n\n\n\n

 
X 
 
Herbst 
schreitet voran 
w\u00fcst auseinander gerissen 
von tosenden St\u00fcrmen und n\u00e4chtlicher Finsternis. 
Wind heult 
durch das Balkangebirge <\/p>\n\n\n\n

– Dunkelheit und Wetterleuchten 
und ein Schwarm kr\u00e4chzender Kr\u00e4hen – 
 
Blutschwei_ 
str\u00f6mt aus dem R\u00fccken der Erde 
Terror und Zittern dem\u00fctigen 
jede H\u00fctte und jedes Haus. 
Pogrom!<\/em> 
Blitze 
zerrei\u00dfen das himmlische Universum. <\/p>\n\n\n\n

 
XI 
 
Mit der Zeit 
kommen schlimmere Schrecken 
Wut rei\u00dft das Maul auf 
Wahnsinn hallt von den Glockent\u00fcrmen 
– geschlagen, gel\u00e4utet, geschwungen 
N\u00e4chtliche Dunkelheit bedeckt die Niederungen 
Stille und Angst schleichen heran 
aus allen Richtungen. 
Der Tod 
– blutdurstige Hexen hockten 
zusammen in jedweder missmutigen Ecke 
kreischend, 
grapschend 
nach allem was es zu ergattern galt 
mit kn\u00f6chrigen Geizfingern 
– lang und endlos weitreichend – 
greifend und kneifend 
bis auch der letzte Laut erstickt ist 
im allerletzten gepeinigten Herzen 
Oh, Nacht unaussprechlicher Barbarei! 
– hier im Geheimen, hier im \u00d6ffentlichen: <\/p>\n\n\n\n

blutrot befleckt sind wiederum die Dorfpl\u00e4tze. 
Erstickte Todesschreie aus gew\u00fcrgten Kehlen. 
Ketten griesgr\u00e4mig klappernd. 
Zellen \u00fcbervoll. 
Auf H\u00f6fen 
von Baracken, Gef\u00e4ngnissen 
gebr\u00fcllte Kommandos, Gewehrsalven. 
Pforten geschlossen. 
Fremde schlagen an die T\u00fcr. 
Ein Nachbarssohn, Revolver in der Hand 
Tod auf der Schwelle. 
Vater aufgeh\u00e4ngt. 
Schwester vergewaltigt. 
Bauern ausger\u00e4uchert aus ihren Behausungen\u202f 
aufgegriffen, aufgestellt – abgef\u00fchrt: 
bedr\u00fcckende Konvois. 
Verdammt zur Exekution 
Kommando: Halt 
“Legt an” – 
Gewehren klicken 
Ku 
Klux 
Klan – 
“Feuer!” 
Gewehrsalve. 
Zehn Leiber 
am Flussufer 
hinab gleitend 
ins schlammige, tote Wasser der Maritsa. 
Blutlachen getragen 
vom untr\u00f6stlichen Strom. 
Milit\u00e4rkapelle aus einer anderen Welt 
marschiert durch eine verlassene Stra\u00dfe 
und spielt 
“Fl\u00fcsternde Maritsa” 
Blut durchzogen 
In zertretenen Feldern 
mit Brombeeren bewachsen 
zwischen Disteln und hochgeschossenem Gras 
mit rollenden rot ausschlagenden Knospen 
mit eingekerbten und entstellten Z\u00fcgen 
Galgen spreizen ihre schwarzen H\u00e4nde 
(Vision in dichtem Nebel) 
Unaufhaltsam erklingen Beile in abscheulichem Tanz 
Knochen zerschmetternd. H\u00f6fe in Brand 
erleuchten den entfernten Horizont. 
Blut flie\u00dft in der Gosse. 
Scheiterhaufen lodern auf 
versengendes Zischen der sch\u00e4ndenden Zungen, 
“und der Alte setzte sich. 
Sein Stuhl war eitel Feuerflammen, 
und dessen R\u00e4der brannten mit Feuer.”\u202f(Psalm 90.2. Lutherbibel 1912)<\/em> 
Geruch von verbranntem Fleisch, noch lebend. 
Dem Himmel entspringt ein schriller 
und letzter Schrei 
der gesalbten Bewohner des heiligen Paradieses 
– zu Gott ein vernichtendes Hosanna – 
Schluss. 
Der Orkan nimmt ab, 
der Sturm 
legt sich: 
Frieden 
und Ruhe 
\u00fcber dem ganzen 
Land. 
Blutgetr\u00e4nkt nach g\u00f6ttlichem Willen. <\/p>\n\n\n\n

 
XII 
 
Muse, lass dich leiten von Achilles’ schonungsloser Rache <\/p>\n\n\n\n

Achilles w\u00e4re voll grausamer Kraft 
ein d\u00e4monischer Krieger. 
 
Achilles w\u00e4re der General der Gener\u00e4le 
treu seiner k\u00f6niglichen Hoheit K\u00f6nig Agamemnon 
Achilles w\u00e4re ein Held.\u202f(Die Frage Socrates’ an Hippia von Ellis,\u202f<\/em> 
Ausgezeichnet mit zahllosen\u202fwer ein bedeutenderer Mensch war: Achillis oder Odysseus)<\/em> 
Kreuzen, Orden, B\u00e4ndern 
Musterbeispiel 
an Ordnung und Entschlossenheit 
f\u00fcr sein Land <\/p>\n\n\n\n

Aber niemand heutzutage 
glaubt noch an Heldentum 
– weder Fremde noch Vertraute. <\/p>\n\n\n\n

Troja war gebrandschatzt und gepl\u00fcndert 
Priamos und Hekabe umgekommen. 
Achilles triumphierte 
– Wer war Hekabe f\u00fcr ihn? – 
Seine Seele war unbehauen und rasend 
taub 
f\u00fcr die weinende, gesegnete Mutter, verst\u00f6rt\u202f(vgl. Pieta)<\/em> 
durch unbekannte und blutbesudelte Gr\u00e4ber 
allerorts grundlos aus dem Boden sprie\u00dfend 
– so viele – 
unz\u00e4hlbar. 
– Was bedeutete Hekabe f\u00fcr ihn? -\u202f(Liber Tertius Decimus; Hekabe, Polydorus und Polyxena)<\/em> 
Achilles, der Held. 
Achilles, der Wahrhaftige.\u202f(Die Frage Socrates’ an Hippias von Elis, wer ein bedeutenderer Mensch war: Achilles oder Odysseus?)<\/em> <\/p>\n\n\n\n

“Wenn er anhebt zu gei_eln, so dringt er alsbald zum Tod und\u202f 
spottet der Anfechtung der Unschuldigen”\u202f(Hiob 9.23)<\/em> 
So f\u00e4llt Achilles durch den verr\u00e4terischen Pfeil. <\/p>\n\n\n\n

– und kommt um 
 
niederschmetternder und schmachvoller Fall: 
 
Mord aus Vergeltung. 
Agamemnon t\u00f6tet Iphigenie 
 
– und kommt um: 
 
Klyt\u00e4mnestra t\u00f6tet Agamemnon 
 
– und kommt um: 
 
Orestes t\u00f6tet gemeinsam mit Elketra Klyt\u00e4nestra 
 
– und kommt um 
 
die Pendelbewegung bleibt 
– beharrlich und fortw\u00e4hrend 
zu allen Zeiten\u202f(Aischylos’ Agamemnon)<\/em> 
Kassandra – die Prophetin: 
in ihren Rufen \u00fcber Vergeltung 
-\u202fin der Erf\u00fcllung liegt Wahrheit. –<\/em> 
willk\u00fcrliche Eingebung, Spiel und Vergn\u00fcgungen 
in den H\u00e4nden der G\u00f6tter 
Wiederkehrendes Erbl\u00fchen der \u00fcberirdischen Raserei 
Tod ohne Preis ist f\u00fcr sie Unterhaltung, 
jedes Wehklagen – ein Spa_. 
Tod, Verderben und Blutschande! 
Wie lange noch, wie lange noch? 
M\u00e4chtiger Zeus 
Jupiter 
Ahura Mazda 
Indra 
Thot 
Ra 
Jehova 
Zebaoth 
 
– Antwortet!<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Aus lodernden Feuern und Blutvergie\u00dfen 
entsteigt aus pulsierenden Kehlen 
der Ruf nach Mord, 
Herzzerrei_endes Br\u00fcllen 
der unz\u00e4hligen M\u00e4rtyrer 
schwebend \u00fcber den lodernden Scheiterhaufen: 
– Wer<\/em> 
verschm\u00e4ht unseren Glauben?<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Antwortet! 
Ihr antwortet nicht? 
Das bedarf keiner Erwiderung? 
 
– Wir fechten all das an! 
Wisset: 
mit einem Satz 
springen wir direkt in den Himmel: <\/p>\n\n\n\n

WEG MIT GOTT! 
 
wir binden eine Bombe an die Nabelschnur 
st\u00fcrmen den Himmel mit Gewalt: 
 
WEG MIT GOTT! <\/p>\n\n\n\n

und vom Thron des Sch\u00f6pfer 
ergreifen wir seinen Leib und zerren in nach unten 
in unendliche Abgr\u00fcnde 
ohne Sterne, 
ohne Erbarmen! <\/p>\n\n\n\n

WEG MIT GOTT! 
 
Unsere Br\u00fccken bis in den Himmel 
endlos 
mit Tauen und Brechstangen 
sehen wir uns im Paradies an Fastentagen Fleisch essen.\u202f(Genesis 1:29)<\/em> 
Weg 
die Almacht \u00fcber unser Elend 
das Blutvergie\u00dfen 
das irdische Ungleichgewicht 
alles Geschriebene der Philosophen, der Poeten 
Lass es Wahrheit werden! 
– Ohne Gott! Ohne Herrn! 
September wird Mai. 
Menschsein 
wird unaufhaltbare Entwicklung 
– AUFW\u00c4RTS! AUFW\u00c4RTS! 
Die Erde sei ein Paradies<\/em> 
So soll es sein! <\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 \u043d\u0438\u0434\u0435\u0440\u043b\u0430\u043d\u0434\u0441\u043a\u0438: \u0419\u043e\u0437\u0435\u0444 \u0419\u043e\u0445\u0430\u043d\u0435\u0441 \u0412\u0438\u0441\u0435\u0440 <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

SEPTEMBER<\/strong>\u00a0<\/p>\n\n\n\n

I 
 
Nacht baart uit dode schoot 
de tijdloze wrok der slaven: 
zijn purperen razernij – 
alles ontstijgend. 
 
Gehuld in deemstering en nevel. <\/p>\n\n\n\n

Uit duistere dalen 
nog voor het ochtendgloren 
van omringende bergflanken 
vanuit kaal kreupelhout 
van uitgemergeld veld 
uit wijkplaatsen van leem 
dorp 
stad 
van boerenerf 
uit kot en kooi 
uit fabrieken, opstallen en opslagplaatsen 
graanschuren 
boerderijen 
maalderijen 
werkplaatsen 
van werven 
en werkbanken: 
 
langs weg en pad 
hoogte 
door puin en ravijn, over bergkam en kopje 
over bergrug 
en heuvel 
langs diep verscholen spoor 
door herfstgeel hakhout 
door stenige bedding 
water 
modderige greppel 
weide 
korenakker 
wijngaard 
schutstal 
meidoorn 
verbrande stoppels 
sleedoorn 
veenpoelen: 
uitgeput 
grauw 
uitgehongerd 
versomberd 
versloofd en verslaafd 
gerouwd door hitte en kou 
haveloos 
verminkt 
sluikharig 
schuim der aarde 
barrevoets 
onderhorig 
plattelanders 
verwilderden 
gekrenkten 
razenden 
 
zonder rozen 
de liederen verstomd 
muziek, noch ritmeslag 
klarinet, noch ketel- of roertrom 
hoorn, trombone, noch trompet: 
 
haveloze knapzak over de schouder, 
in hun greep  geen flitsend rapier, 
gewone stokken slechts 
bullepezen 
en palen 
en prikstokken 
en hakken 
en hooivorken 
handbijlen 
en hakbijlen 
en sikkels 
en zonnebloemen 
oud en jong – 
kolkende springvloed 
ontketende horde 
verblinde dieren, 
zonder tal 
razende stieren – 
brullend 
tierend 
(afstekend  tegen steengrauwe hemelboog) 
onhoudbaar voorwaarts 
ordeloos 
onbeteugelbaar 
verschrikkelijk 
groots: 
HET VOLK! <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

II <\/p>\n\n\n\n

‘t-Duister scheurt in schittering uiteen 
op de bergtoppen 
Zonnebloemharten<\/em> 
wenden zich naar de zon!<\/em> 
Uit sluimerende dageraad 
ontwaakt 
onder knetterend machinegeweervuur: 
Van ver verwijderde 
hellingen 
salvo op salvo  
zwiepend 
dolgeworden 
kogels – lood. 
Geweren 
knappend ivoor 
razend . . . 
Dood en verderf. 
Zonnebloemen vallend in het stof.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

III <\/p>\n\n\n\n

1. De Stem van het Volk: 
 
Is de Stem van God 
 
Bij duizenden 
aan bajonetten geregen 
volk  
verworpen 
vernederd 
minder dan bedelaars, 
verlaten 
hersenloos 
zenuwloos  
opgestaan 
uit het verstikkend duister 
van zijn leven 
en schrijvend in z’n eigen bloed: 
 
VRIJHEID! <\/p>\n\n\n\n

Eerste hoofdstuk: 
 
September. 
 
Vox populi  
Vox Dei  
Oh, God! 
draag het heilig werk 
van rauwe, aard-zwarte handen: 
steek ons een hart in de verscheurde 
leegte achter onze riemen: 
U wenst geen mens tot slavernij verworden – 
welnu  zwerend bij de diepte van ons graf 
bij de wederopstanding der mensheid 
vrijheid is heilig. 
We zien de dood in de ogen  
 
het zij zo! 
 
daaraan voorbij: 
ziet het bloesemend land Kana\u00e4n 
Rechtens beloofd 
aan ons  
eeuwige bron van de levende droom . . . 
in ons Geloven, ons Weten, en onze Wensen! 
God zij met ons! <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

IV <\/p>\n\n\n\n

September! September! 
Oh maand van bloed! 
van opstand 
en pogrom! 
Maglizh als eerste 
Stara en 
Nova Zagora 
Chirpan 
Lom 
Ferdinand 
Berkovitsa 
Sarambey 
Medkovets 
 
(met priester Andr\u00e9) 
 
steden en dorpen. <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

V <\/p>\n\n\n\n

Het Volk staat op 
hamer 
in de hand, 
overdekt met roet, vonken en sintels 
sikkels temidden van de voren 
verkleumd door vocht en koude 
volk van het vuilste werk 
en het stille dragen 
(geen intellectuelen 
begiftigden 
protestanten 
orators 
agitators 
industrialisten 
vliegeniers 
betweters 
schrijvers 
generaals 
bezitters 
van residenties 
musici 
huisbedienden) 
Maar 
boeren 
handarbeiders 
het rouw en de onbehouwenen 
de naamlozen 
ongeletterden 
heidenen 
rau-dauen 
zwijnen 
vee als in een kudde: 
bij duizenden 
de massa 
het volk; 
 
duizend geloven 
geloof in verheffing der mensheid, 
duizendvoudig streven 
het streven naar gezegend leven, 
duizend wild kloppende harten 
een ontembaar vuur onstoken in elk hart, 
duizend zwartgeblakerde handen 
in oneindig scharlaken firmament 
omhoog strevend 
roodgekleurde 
banieren 
vliegen 
 
hoog 
wijduit 
over heel het wakker geschud, verontrust 
en uiteenvallend land 
de razende storm als oogst: <\/p>\n\n\n\n

Duizenden  
Massa’s  
Het Volk. <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

VI <\/p>\n\n\n\n

Bliksem 
boven de wieg van de Balkan, 
navels omhoog 
naar de hemel 
en een eeuwig schijnende zon 
 
weerlicht 
– donder 
 
ingeslagen 
recht in het hart 
van de reusachtige 
honderdjarige 
eik. 
Heuvelrug op heuvelrug 
draagt de echo 
het geweld onderstrepend 
met voorhamerslagen 
op geweldige 
puinhellingen 
in bergspelonken 
– hissende nesten – 
vol kronkelend addergebroed 
en teerputten, 
in grotten 
met draken en serpenten 
in oorverdovende leegten van toverkollerij <\/p>\n\n\n\n

– en voortrollende donder mengt zich 
met verre echo: 
weerklinkend gerommel 
van watervallen 
stortvloeden 
draaikolken – 
malend 
wervelwater in peilloze diepten 
donderend. <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

VII <\/p>\n\n\n\n

De tragedie vangt aan! <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

VIII <\/p>\n\n\n\n

De aanvalslinie 
smoort in eigen bloed. 
De geboorte van de opstand 
loopt in de kogel. 
Banieren verstrakken 
doorboord. 
Gebergten denderen . . . 
Vervolgens 
over de verre en nabije heuvels 
donkere rotten 
mensen 
zwarte gelederen: 
regulier betaalde troepen 
en onderscheiden melitia. 
Allen weten: 
“Het Vaderland 
wordt bedreigd!” 
 
Prachtig: 
maar – wiens vaderland? – 
 
Weer woedend blaffende 
machinegeweren . . . 
De aanvalslinie 
smoort in eigen bloed. 
Tegelijk van verre 
superieur 
vagende artillerie. 
Donderend geweld 
in steden 
en dorpen. 
Lichamen vallen over elkaar 
– bloeddoorweekte horden – 
in de val gelokt 
gezuiverd 
weggespoeld 
vluchtend . . . 
Met blank gevest 
zwiept de cavalerie door 
uiteengedreven bewoners 
– beschoten, en gebombadeerd 
met granaatvuur en mortieren 
– in doodsangst naar alle kanten wegschietend 
samengedreven in gehuchten 
daar afgemaakt 
met bloedbesmeurd zwaard 
onder overhangende boeiboorden 
temidden van het gekrijs 
van wanhopige moeders 
kinderen en vrouwen . . . 
– – – – – – – – – – – – – – – – – <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

IX <\/p>\n\n\n\n

Troepen trekken op. 
Onder vuil jankende granaten 
krimpen zelfs 
de dapperen ineen: 
wanhoop 
heft blote handen ten hemel. 
Verschrikking zonder glorie 
bevroren op elk gezicht  
hologig door ontbering. 
“Elk 
redde 
zijn ziel!” <\/p>\n\n\n\n

Langs ieder pad 
trekt compagnie na compagnie op 
– infanterie 
cavalerie 
artillerie. 
Een donderende aanval 
onder tromgeroffel. 
Paniek 
verheven 
boven gescheurde 
rode banieren – 
De al verkwistende rode razernij is geboren. <\/p>\n\n\n\n

Dan 
temidden van dit boze uur 
alleen 
als bezeten 
vermetele in een verhaal 
priester 
Andr\u00e9 
met legendarisch kanon 
schiet hij 
projectiel na projectiel 
Tot hij tenslotte 
“Dood aan Satan!” 
schreeuwt 
waanzinnig en majestueus  
en plots zwaait 
datzelfde kanon: 
de laatste 
granaat 
boort zich 
recht in 
 
– Gods tempel 
 
daar waar hij mis zong en in de liturgie voorging . . . <\/p>\n\n\n\n

Dan geeft hij zich over. 
“Knoop de rode priester op! 
Geen kruis – geen graf!” <\/p>\n\n\n\n

Hij wordt naar een telegraafpaal gesleept. 
Standrechtelijke executie. 
Kapitein. 
Strop. 
Alles gereed. 
De Balkan 
onder een duister zwerk. 
De Hemelen 
genadeloos. 
De priester rechtop, 
in volle lengte 
alles 
in granieten stilte  
zonder wroeging 
onaantastbaar 
– Het kruis van Christus aan zijn borst 
en starend naar de heuveltoppen 
ver weg 
als met verachting 
– Laf kijkt een ieder weg 
wanneer een mens een medemens ombrengt, 
moordenaars! 
Wat betekent moord 
op een enkel persoon? 
Amen! 
is zijn antwoord 
en hij spuugt. 
Snel glipt 
zijn hoofd in de strop 
en 
zonder nog de hemelen een blik te gunnen 
– hangt hij – 
tong 
geklemd tussen de tanden <\/p>\n\n\n\n

groots 
triomfantelijk 
onaantastbaar! <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

X <\/p>\n\n\n\n

Herfst 
gaat voorbij 
wild verscheurd 
door huilende stormen en nachtelijk duister. 
Wind zwiept 
door het Balkan gebergte <\/p>\n\n\n\n

– mistroostigheid en weerlicht 
en een vlucht krassende raven – 
 
Bloed, zweet en tranen 
vloeien op de rug van de aarde 
Terreur en huivering vermorzelen 
elke hut en ieder huis. 
Pogrom!<\/em> 
Bliksem 
verscheurt het hemels universum. <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

XI <\/p>\n\n\n\n

Met het tij 
kwamen de verschrikkingen 
De razende muil wijd open 
Waanzin weergalmde van de klokketorens 
– geslagen, geluid, gebeierd . . . 
Nachtelijk duister overdekte de laagvlakte – 
stilte en angst slopen nader 
van alle kanten. 
De Dood 
– bloeddorstige heksen hokten 
samen voorbij elke mistroostige hoek 
krijsend, 
graaiend 
naar al wat er te pakken viel 
met droogbenige grisvingers 
– lang, en oneindig verreikend – 
grijpend en knijpend 
tot elke laatste kreet gesmoord was 
in elk laatst verscheurd hart 
Oh, nacht van onnoemelijke barbarij! 
– soms in ‘t geniep, soms openlijk: <\/p>\n\n\n\n

wederom bloedrood bespatte dorpspleinen. 
Gesmoorde doodskreten uit verstikte strotten. 
Kettingen kwaadaardig kletterend. 
Cellen overvol. 
Op binnenplaatsen 
van barakken, gevangenissen 
commanderende geluiden voor salvo’s. 
Poorten gesloten. 
Geklop van vreemdelingen. 
Een buurman’s zoon, revolver in de hand 
dood op de dorpel. 
Vader opgeknoopt. 
Zuster verkracht. 
Boeren uitgerookt uit hun nederzettingen 
opgepakt; in rijen opgesteld – afgevoerd: 
deerniswekkende konvooien. 
Gedoemd te worden ge\u00ebxecuteerd 
Commando: Halt 
“Leg aan” – 
geweren klikken 
Ku 
Klux 
Klan – 
“Vuur!” 
– salvo. 
Tien lichamen 
op de rivieroever 
zwaar glijdend 
naar het modderig doods water van de Maritsa. 
Bloedplassen drijvend 
op ontroostbare stroom. 
Een militaire kapel uit een andere wereld 
marcheert door een verlaten straat 
en speelt 
“Fluisterende Maritsa . . . ” 
Bloeddoorlopen . . .\u202f 
In vertrapt veld 
braambegroeid 
tussen distel en opgeschoten gras 
met rollende rood-bottende knoppen 
met gekerfde en mismaakte trekken 
Galgen spreiden hun zwarte handen 
(visioenen in een dichte mist) 
Zonder ophouden klinken bijlen in ijselijke dans 
ketsend op botten. Erven in brand 
verlichten verre horizonten. 
Bloed stroomt door de goten. 
Brandstapels vlammen op 
met al verzengend sissen van schendende tongen 
“de Oude van Dagen zette zich\u202f(Dani\u00ebl 7-9-10; Statenvertaling)<\/em> 
Zijn troon was vuurvonken, 
deszelfs raderen een brandend vuur.” 
Geur van brandend vlees, nog levend. 
Aan de Hemelen ontspruit de verschrikkelijke 
en ultieme krijs 
van de gezalfde bewoners van het heilig paradijs 
– tot god een vernietigend Hosannah – 
Tot besluit. 
De orkaan neemt in kracht af, 
de storm 
gaat liggen: 
vrede 
en rust 
komt 
over het ganse 
land. 
Bloeddoordrenkt naar goddelijke rede. <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

\u202f <\/p>\n\n\n\n

XII <\/p>\n\n\n\n

Muze, weest geroerd door Achilles’ meedogenloze wraak 
… 
Achilles was vol wrede kracht 
een demonisch strijder. 
. . .\u202f 
Achilles was de generaal van zijn dagen 
toegeweid aan Z.K.H. koning Agamemnon\u202f(de vragen van Socrates aan Hippias van Elis<\/em> 
Achilles zou een held zijn.\u202fover wie een groter mens zou zijn Achilles of Odisseus)<\/em> 
Onderscheiden met talloze 
kruisen, decoraties, linten 
Toonbeeld 
van orde en vastberadenheid 
voor zijn land 
zou zijn . . . 
 
Maar niemand in onze dagen 
gelooft nog in heldendom 
– niet onder vreemden, niet onder bekenden. <\/p>\n\n\n\n

Troje gebrandschat en geplunderd\u202f(Liber Tertius Decimus Hecuba, Polydorus en Polyxena)<\/em> 
Priamus en Hecuba ten onder. 
Achilles triomfeerde . . . 
– Wat was Hecuba voor hem? – 
Zijn ziel was ruw en razend 
doof\u202f 
voor de wenende, gezegende moeder, verdwaasd\u202f(verg. Pieta)<\/em> 
door anonieme en bloedbesmeurde graven 
overal redeloos verstrooid 
– zo vele – 
ontelbare. 
– Wat betekende Hecuba voor hem? – 
Achilles de held. 
Achilles de waarachtige. <\/p>\n\n\n\n

“Als de gesel haastelijk doodt, bespot Hij de verzoeking der onschuldigen”.\u202f(Job 9:23)<\/em> 
Zo valt Achilles door verraderlijke pijl. 
– en vergaat 
 
verpletterd in smadelijke val: 
 
vermoord als vergelding. 
Agamemnon doodt Iphigenia 
 
en gaat ten onder: 
 
Clytaemnestra doodt Agamemnon 
 
en gaat ten onder: 
 
Orestes, samenspannend met Electra, doodt Clytaemnestra 
 
en gaat ten onder 
 
de slingerbeweging is blijvend 
– standvastig en altijd 
van alle tijden 
Kassandra – de profetes: 
in haar verzen over vergelding 
– waarheid ligt verscholen in volvoering. -\u202f<\/em>(Aeschylus’ Agamemnon. vers 1313)<\/em> 
een willekeur van luimen, spel en vermaak 
in godenhanden. 
Weerkerende bloei van bovenaardse furie. 
Dood zonder prijs – gelijk vermaak voor hen, 
elke weeklacht – een grap. 
Dood, verderf en bloedschande! 
Hoe lang nog, hoe lang nog? 
Machtige Zeus 
 
Jupiter 
Ahura Mazda 
Indra 
Toth 
Ra 
Jaweh 
Zebaot 
 
– verantwoordt U! <\/p>\n\n\n\n

Uit laaiend vuur en bloedvergieten 
rijzen uit kloppende kelen 
kreten van moord, 
hartverscheurend brullen 
van martelaren zonder tal 
zwevend boven brandstapels in lichterlaaie: 
– Wie<\/em> 
versmaadt ons geloof?<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Verantwoordt U! 
U antwoordt niet? 
Er zou geen verantwoording verschuldigd zijn? 
 
– Wij eisen voor dit alles een verantwoording! 
Hier, kijk: 
in \u00e9\u00e9n sprong 
springen wij zo recht de hemel in: <\/p>\n\n\n\n

WEG MET GOD! 
 
we plaatsen een bom in de navelstreng 
bestormen de hemel met geweld: 
 
WEG MET GOD! <\/p>\n\n\n\n

en van des schepper’s troon 
grijpen wij zijn lijf en slingeren het naar beneden 
in oneindige afgrond 
zonder sterren, 
onvermurwbaar! <\/p>\n\n\n\n

WEG MET GOD! 
 
Met onze tot in de hemelen reikende bruggen 
zonder beperking 
met touw en breekijzer 
zien we onszelf al vleeseten in het paradijs op vastenavond.\u202f(Genesis 1:29)<\/em> 
Weg 
de almacht over onze kommer 
het bloedvergieten 
de wereldse verrekening. 
Al wat geschreven is door filosofen, dichters – 
Het zal bewaarheid worden! 
– Zonder god! zonder meester! 
September zal in mei verglijden. 
Menszijn 
zal onstuitbaar opgaan betekenen 
– OMHOOG! OMHOOG! 
Aarde zal het paradijs gelijk zijn –<\/em> 
zo zij het! <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 \u0430\u043d\u0433\u043b\u0438\u0439\u0441\u043a\u0438: \u0422\u043e\u043c \u0424\u0438\u043b\u0438\u043f\u0441  SEPTEMBER  1 Night\u2019s fatal womb gives birth to the slave\u2019s unending wrath: a red rage \u2013 unsurpassed.  Deep in darkness and mist.  From valleys dark \u2013 before daybreak, from every peak barren brakes starving leas from muddy lots villages hamlets plots from cottages, cabins, watermill, warehouse, workshop factories freight yards foundries forges granaries crofts:  on roads and paths, high scarp, summit, moorland, scree, by boundary stones and boulders through dim hollows forests autumn-yellow on stony ground through water murky […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-516","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/516","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=516"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/516\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":537,"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/516\/revisions\/537"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/inktraces.libsz.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=516"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}